„Autoterapia” (2021) autorstwa Leszka Stanka to jedno z najbardziej osobistych dzieł artysty, przedstawiające wizualną narrację procesu uzdrawiania i samopoznania. Wykonane w technice mieszanej, obejmującej relief, akryl, metal, bawełnę oraz drewno, dzieło ma wymiary 70 × 35 × 3 cm i stanowi głęboki przekaz o wewnętrznej transformacji i akceptacji niedoskonałości.
Kluczowe elementy:
Symbolika i kompozycja
Obraz ukazuje kontrast między chaosem a harmonią. Po lewej stronie widnieją rozczłonkowane twarze, przypominające rozbite skorupy, które symbolizują rozbicie wewnętrzne i proces składania siebie na nowo. Po prawej stronie obrazu znajduje się kompletna twarz, która odzwierciedla moment ukojenia i harmonii, do której dąży człowiek w procesie autoterapii. Celowa niesymetryczność elementów po lewej stronie wynika z impulsu twórczego, podkreślając autentyczność emocji towarzyszących procesowi tworzenia. Symetryczna twarz po prawej stronie zapewnia widzowi moment wytchnienia i stanowi wizualną metaforę porządku, do którego każdy z nas dąży w życiu.
Inspiracja i przesłanie
„Autoterapia” to obraz, który zapoczątkował serię dzieł zatytułowanych „Proces”, w których Leszek Stanek eksploruje temat odbudowy siebie poprzez sztukę. Dzieło jest zarówno osobistą introspekcją, jak i uniwersalnym przekazem o terapeutycznej mocy twórczości. Artysta podkreśla, że dążenie do ideału to iluzja, a harmonia to dynamiczny proces, który wymaga akceptacji chaosu jako integralnej części życia.
Wrażenie odbiorcy
Obraz wywołuje w widzu dualne emocje – z jednej strony dyskomfort wynikający z chaotycznej struktury lewej części dzieła, z drugiej zaś ukojenie, które przynosi harmonijna kompozycja prawej strony. Ta dychotomia skłania do refleksji i może stać się początkiem własnego procesu autoterapii dla odbiorcy.